poehoehoep

Oké is er iemand die in het bos woont of aan de rand van een uitgestrekt heidegebied (Dwingelderveld, Veluwezoom, Schoorls duingebied, ik noem maar wat…) die per direct definitieve huizenruil met mij wil doen? In de aanbieding: een mooie lichte woning aan het Rembrandtpark, een prachtig stadspark waar je iedere dag dit soort kaktaferelen aantreft. Dat is hartstikke leuk voor als je bijvoorbeeld een hond hebt want die vinden kak het einde. Zo heeft Takkie net - ook nog uitgerekend op de dag waarvan ik al weken wist dat het echt de allerallerallerlaatste was om mijn boek door te kunnen lopen - minstens vier grote happen van deze homp kak zien weg te schrokken voordat ik door de modder hollend bij haar was om de riem naar haar hoofd te smijten (die vervolgens naast het gebruikte wc-papiertje op de achtergrond van deze foto belandde - wc-papier is vaak de indicator voor een menselijke en dus vaak geïntoxiceerde buitenpoeper). Dat het vier happen waren dacht ik al aan de peristaltische beweging die haar lijfje vier keer achter elkaar maakte te kunnen zien, maar als je inzoomt op de homp op deze foto kun je dat ook herleiden aan de vier afgeplatte happlekken (Ja ik heb een foto van een drol genomen. Dat is relaxter om op in te zoomen dan boven de drol zelf te gaan hangen om hem op vreetsporen te inspecteren). De dierenarts gaf me over de telefoon het onmogelijke advies dat ik zelf de afweging moest maken: goed aankijken of haar pupillen de komende twee uur groot worden en ze zich stoned gaat gedragen, of voor de zekerheid toch langskomen om haar te laten braken met apomorfine, een paardenmiddel waar ze sowieso beroerd van zal worden. Dus in plaats van mijn boek nu echt definitief in te leveren race ik iedere vijf minuten naar dat kloterige kutmandje om heel diep in de ogen van die vieze gore kaktakkie te kijken met het besef dat ik het toch onmogelijk over mijn hart kan verkrijgen om met de haat die ik voel in die oogjes te turen omdat ze dus over twee uur evengoed dood zou kunnen zijn en ik niet wil dat haar laatste uurtjes met haat gevuld zijn. Maar glimlachen naar die strontogen lukt ook niet echt.
Dus, heeft er iemand zo’n huisje in het bos voor ons, ver van junkenpoep en drugskots, waar we liefst vandaag nog in kunnen? Please? Of kent iemand iemand bij het junkenaanspreekpunt? Kun je dan vragen of die lui voortaan net als hondenbezitters gewoon een simpel poepzakje meenemen als ze het park in gaan om daar te gaan zitten kakken? Die zakjes kun je voor €1,98 bij de dierenwinkel kopen en dan heb je er driehonderd en zeg er dan gelijk maar bij dat ik met liefde voor alle Amsterdamse parkpoepschijtschijtschijtjunks een jaarvoorraad wil aanschaffen maar please please please STOP hiermee!
Oh en als er iemand is die een klein oranje hondje wil adopteren? Ze is gratis af te halen en dan krijg je er ook nog een zak biobrokjes, zevenendertig speeltjes en een mandje bij. Kijken is meenemen - weg is weg pech is pech - de beller is sneller - helemaal klaar d’r mee