Moes

Voor de ingang van de boksschool begroet Moes, één van de serieuze kickboksers van het type gouden voortanden plus versleten petje heel hoog op het voorhoofd, zijn docent met een lange en gebroederlijke omhelzing waarmee ze de hele stoep blokkeren, precies op het moment dat er een behoorlijk sjieke dame met een boodschappentas op wieltjes de naastgelegen supermarkt uit wandelt, zo’n dame waar je automatisch u tegen zegt zelfs als je haar echtgenoot bent, zo’n dame met prachtig mooi opgestoken volgrijs haar en een zuinige glimlach om haar bordeauxrode lippen. Mevrouw aanschouwt het tafereel met de kickboksers minzaam, net zo lang totdat Moes opschrikt van haar blik en met een lichte buiging het trottoir weer voor haar vrijmaakt, maar zich daarna toch bedenkt en een stap naar voren doet zo vliegensvlug dat mevrouw geen tijd heeft om terug te deinzen, Moes draait zijn torso in om zijn rechterarm te kunnen heffen en haar daarmee in een nog langere en nog liefdevoller omhelzing te sluiten, net zo lang tot de dame met de elegante veldmuizengrijze knot hem aarzelend terug omhelst, haar glimlach eerst nog wat zuinigjes om haar perfect gestifte lippen en dan verschrikt en dan verwonderd en uiteindelijk vol overgave, een knuffel! mompelt ze als ze glunderend verder loopt krrr krrr krrr met die blauwe boodschappentas op wieltjes en nu dus ook een glimlach waaraan iedereen kan zien dat ze zojuist iets fantastisch stouts heeft gedaan, wat de beste glimlach is die je een mens cadeau kan doen op bijvoorbeeld een dinsdagmiddag.