Death in the Afternoon

Takkie en ik hebben ons weer even teruggetrokken in een hutje op de hei: ik om lekker door te kunnen werken, en Takkie vooral om onheilspellend te kunnen grommen naar wat zich ’s avonds allemaal voor macabers voltrekt in het doodstille bos dat zich direct achter onze zwart weerspiegelende ruiten bevindt. We zijn er nu een etmaal en ik heb nog amper een letter op papier, maar Takkie heeft al heel uitbundig in een dood konijn gerold en is ‘m meer dan een half uur lang gepeerd tijdens het hardlopen en daarna is ze zo diep in een konijnenhol gekropen dat ik haar aan d’r achterpootjes uit het gat moest trekken en toen ik haar ging douchen met verzorgende waterleliepareltjesbodylotion omdat ik nog geen shampoo had gekocht zat er een spin in de badkamer die zo onmeunig dik was dat ik zonder gêne een volslagen onbekende durfde te vragen of zij die alsjeblieft weg durfde te halen - nee - en toen ik het uiteindelijk zelf maar ging doen heb ik eerst een van mijn lievelingsboeken in het douchewater laten vallen en vervolgens een theeglas in duizend stukjes. Met een maatbeker plus een blik van een stoffer is het gelukkig toch nog op vreedzame wijze gelukt met die spin en Takkie’s gehydrateerde pelsje ruikt nu naar methylparabenen in plaats van naar de dood op een zonnige namiddag in het heuvellandschap, wat wel eens een goede variant zou kunnen worden op Hemingway’s knockoutcocktail Death in the Afternoon: “Pour one jigger absinthe into a Champagne glass. Add iced Champagne until it attains the proper opalescent milkiness. Drink three to five of these slowly.” 
Dat is duidelijk het enige wat er nu nog op zit: de ‘Dood op een Zonnige Namiddag in het Heuvellandschap’-cocktail perfectioneren en weer even een leuke draai aan deze zonnige namiddag in het heuvelland geven 🍸