hoeren

Niet alleen heimwee naar de zomer maar vooral naar deze fiets waarvan dit de eerste toevallige maar ook nog eens de enige en vooral de fucking laatste foto is omdat ik net één dagje terug ben in Amsterdam nadat ik gisteren nog keihard vrijdag de dertiende uit heb gelachen omdat alles voor de verandering gewoon een keer prima ging en ik nu even mijn lege koelkast bij ging vullen bij de Albert Heijn en op weg naar de supermarkt kom ik altijd langs Wisam Tweewielen die deze fiets zo mooi tot en met de bel aan toe perfect ijsblauw heeft gespoten en ik rinkelde verdomme nog met die bel zoals altijd wanneer hij toevallig op de stoep staat en dan roept hij zoals altijd heeeee mooie fiets! en die mooie fiets dus, waarvan ik nadat er binnen een week niet één maar twee fietsen naar de gallemiezen waren nog dacht niemand flikt me meer iets want ik heb nu een beuker van een slot en voor de gelegenheid zelfs mijn spinnenberging opgeruimd zodat ik hem er altijd in kan rollen deze fiets is zo veilig als Mona in het Louvre en met dat slot heb ik hem echt nog geen tien minuten voor de qua kleur matchende supermarkt gestald, niet aan een paal maar gewoon heel even los in de wei omdat het ook nog eens pal naast het politiebureau was en nou ja de rest is eigenlijk best wel makkelijk te raden. 
De politie heeft geen busje voorbij zien scheuren en kan alleen maar wat doen als ik een streepjescode van de fiets heb en de Albert Heijn mag alleen maar de eigen ingang filmen en niet de openbare weg maar desalniettemin gaat de floormanager nu toch de camerabeelden tussen 12:32 en 12:47 even bekijken of daar niet toevallig een flard van een nummerbord op te zien is van de hoerenhond die mij mijn derde fiets in een kwartaal heeft afgenomen en omdat ik nu niet wéér met zo’n kutverhaal langs Wisam de fietsenmaker durfde pakte ik de overkant van de weg met mijn veel te zware boodschappen voor als je lopus bent zoals ze in Doetinchem zeggen maar helaas was hij net op het trottoir en riep verbaasd waar mijn fiets was en toen hij mijn gezicht zag riep hij neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee maar nu kon ik hem als lap op de wond of hoe zeg je dat wel vertellen dat de eerste fiets die hij uit oude onderdelen helemaal had opgetrokken tot een mosgroen droomexemplaar gestolen bleek door mijn junkiebuurjongen en dat ik die dus weer terug had bevochten en dat ik er straks even mee langs zou komen om het gecirkelzaagde slot te laten vervangen door een 380 kV-wolvenklem en als ik dan toch onderweg ben bel ik gelijk junkiebuur wakker om te vragen of hij en zijn spacevrienden allemaal mee willen speuren naar die ijsblauwe fiets met het mandje voor Soldaatje zoals hij Takkie altijd noemt en ondertussen maar hoefschrapend wachten op het telefoontje van de Albert Heijn met het nummerbord dat ik dan eerst met een vlammenwerper van de bus ga smelten om het daarna nog vloeibaar heet rond het hoofd van de eigenaar te vouwen en in de tussentijd: als iemand deze fiets ziet pets degene die erop zit er dan please zo hard je kunt vanaf