Van haat naar liefde voor €29,55

Ik had vannacht een nieuwjaarsborrel en nee dat is dus helemaal niet waar: ik had van 17:00 tot 19:00 een nieuwjaarsborrel, zoals het op de uitnodiging stond. Ik arriveerde om 18:30, precies op tijd om nog een glas champagne mee te pikken en vervolgens naar huis te gaan om eten te koken zoals normale mensen zouden doen maar gelukkig waren er weinig normale mensen en bleef iedereen hangen en ik had toevallig net in de krant gelezen dat je van een hongerdieet aantoonbaar langer blijft leven dus door mijn avondmaaltijd een keertje over te slaan compenseerde ik gelijk die drankjes na de welkomstchampagne waarvan ik er stiekem twee had gepakt en toen deed ik wat mijn collega’s van toen ik nog in de kroeg werkte ‘een Lauraatje’ waren gaan noemen: werken tot zes uur, één biertje drinken en nog steeds op die plek zitten met het idee dat je op weg naar huis bent voor de avondmaaltijd wanneer om kwart voor drie de laatste ronde wordt omgeroepen. Vannacht deed ik overigens een bescheiden Lauraatje, want het was niet eens heel ver na twaalven toen de ober zei dat ze nu toch echt dicht gingen en ik mijn fiets ging pakken.
En die fiets ineens niet meer van het slot kreeg. 
Dat lag niet aan het overslaan van de avondmaaltijd, want mijn twee metgezellen kregen hem ook met geen mogelijkheid open, waardoor ik gedwongen was mijn trouwe zwarte vriend achter te laten. Ik zette hem voor de Action neer bij het Paradijsplein in Oost, wat als je op de kaart kijkt precíes de verst mogelijke locatie binnen de stadsgrenzen van mijn huis verwijderd is en voor de Action was een tactische plek want: makkelijk te onthouden, naast een fietsenmaker én naast een pinautomaat waar ik dertig euro pinde, niet per se uit zuinigheid, maar uit voorzorgspissigheid omdat ik eigenlijk nu al kwaad was vanwege het feit dat een taxiritje naar huis misschien wel meer dan dertig euro zou kunnen kosten, oh wat háát ik taxi’s met hun verwarming op dertig en hun geldmeter op de amfetamine maar het was inmiddels wel zo ver na middernacht dat de trams niet meer reden. Dus uit taxihaat ging ik lopen, best snel ook, zo kwaad was ik inmiddels maar toen ik op Google Maps even een reality check met mezelf deed en ontdekte dat mijn koppigheid me 1 uur, 39 minuten én frostbite zou kosten stak ik met een beetje pijn in mijn geldhart mijn hand op naar de eerste de beste taxi. Het was een vette Mercedes en toen ik halverwege de Middenweg aan de chauffeur vertelde dat ik van een nieuwjaarsborrel kwam en mijn fietsslot kapot was gegaan ging hij vol op de rem.
Waar staat je fiets?
Tussen de Action en de pinautomaat en de fietsenmaker.
Huuuuuuuuuuup straatjekeren in drie vlotte steekmanoeuvres, ik leg de achterbank wel even plat zei de taxichauffeur, dan hoef je morgen niet te lopen. En toen stonden we weer bij mijn rammelende stadsfiets die hij voorzichtig over de achterbank van zijn voorname auto duwde en daarbij kreeg hij per ongeluk wat smeerolie van mijn kettingkast op zijn pantalon, geeft niet zei hij en ik vroeg gauw of hij onderweg nog even bij een pinautomaat kon stoppen voor het geval ik het niet zou redden met mijn geld maar hij zei komt wel goed je kunt hier ook pinnen. 
Hij vertelde dat hij altijd de nachtdiensten deed, van een uur of tien tot een uur of zes, een hele fijne baan want hij kon zijn tijden zelf indelen en ik vroeg of hij dan geen moeite had met slapen na zulke nachten. Nee, zei hij, want als je je lichaam goed kent voel je ook precies aan hoe je het optimaal kunt beïnvloeden en om een uur of één vannacht, ergens tussen de Middenweg en de Kinkerstraat leerde ik eventjes de drie perfecte lifehacks.
Ken je Turkse koffie?
Ja.
Die moet je eten ’s ochtends, Turkse koffie met een beetje druivennectar. Niet drinken, maar eten met een lepel. Je bent nog nooit zo wakker geweest dat beloof ik je. 
En om te slapen? 
Melk warm maken. Nooit halfvolle melk maar altijd volle melk, en dan kun je er kruiden naar keuze doorheen roeren: kaneel, kardemom, anijs of alledrie.
Dit ging op mijn notitievelletje van die avond, waar ook al ‘Mary Beard, SPQR’ stond en ik vroeg of hij verder nog tips had.
Ja, de allerbeste zelfs: een citroen met gember, honing, kurkuma en olijfolie in de mixer en daar in de ochtend een paar lepels van eten.
Citroen… tikte ik in mijn notities.. gember, honing, kurkuma…
En olijfolie! De citroen moet je goed wassen want die gaat met schil en al in de mixer. Elke dag een paar lepels daarvan en je blijft kerngezond, beloofd.
Ik wilde nog meer recepten maar we waren er jammergenoeg al, de meter knipperde op €29,55 en terwijl hij mijn fiets voorzichtig uit de auto tilde vroeg ik of ik de fooi even bij kon pinnen maar dat mocht niet. In plaats daarvan gaf hij me het kaartje van Taxi Fesenko. 
Dus, als je binnenkort een superrelaxte en vooral leerzame taxi wilt: bel 06-51515254!!!! 
Dat is het nummer van Erhan, die de nachten werkt. Overdag werkt zijn collega Alim, die is te bereiken op 06-14919089. 
Ik was al bijna binnen toen Erhan nog even in de achteruit kwam en zijn raampje liet zakken. 
Weet je wat je morgen in je slot moet doen?
Olijfolie?
Nee. Water met zout. Of water met soda, maar zout is beter. Water met zout erin en je slot springt open, beloofd.
En drie keer raden wie d’r straks weer op d’r fietsie zit?!?!?