Ja met Wim

Ja met Wim.
Hoi met Laura, ik...
Watte?
Met Laura, je was hier gisteren voor wat klusjes en...
Jaaaaaaaa, jajaja. Ja. Vertel, hoe gaat 'ie?
Nou alles doet het nog hoor, maar die lamp weet je wel die zware...
Ja die jetser! Hahaaa.
Ja. Nou ik zit nog eens te kijken en nu zie ik dat de dragende staalkabel in een slap U'tje hangt zeg maar, en dat het snoer helemaal strak staat. 
Welk snoer?
De elektriciteitsdraad. Dus ik dacht klopt dat wel?
Je bedoelt die zwarte?
Ja de stroomdraad.
Ja.
Ja.
[....]
Heb je dat met een reden zo gedaan?
Heeeuw...
Ja want volgens mij kan hij nu elk moment naar beneden komen.
Nou dan had 'ie al lang beneden gelegen hoor. Maar dat moeten we wel effe oplossen.
Ja?
Ja, dat moeten we wel effe oplossen.
[...]
Denk je dat ik dat ook zelf kan?
Heb je een beetje flinke tang in huis?
Ik heb eigenlijk alleen een plintenknipper en een hamer.
Nee ho ho nee wacht maar effe, ik rij morgen nog wel effe langs.
Komt 'ie vannacht dan niet naar beneden denk je?
Luister, als 'ie nu nog hangt dan valt ie morgen ook niet.

Dit leek me nou een redenering van het type om bij je te steken voor later, voor in van die netelige situaties waarin je alle vertrouwen in jezelf dreigt te verliezen. Als je nu nog hangt dan val je morgen ook niet als je nu nog hangt dan val je morgen ook niet als je nu nog hangt...
Zet die lamp maar effe niet aan voor de zekerheid.

Ok, morgen is inmiddels vandaag en daar staat Wim weer voor de deur met zijn broodtrommel hoog onder zijn oksel want hij vond het zo fijn dat hij bij mij thuis gewoon bínnen mocht eten, zegt 'ie.
Mag dat bij anderen dan niet?!?
Nee, hij vertelt dat de klanten waar hij nu net vandaan komt liever hadden dat hij buiten in de auto zijn boterhammetjes ging eten. 
Serieus?!
Serieus.
Ik vraag me af hoe je zoiets - nadat je het überhaupt over dat dichtgeslibde hart van je hebt weten te krijgen - kenbaar durft te maken. Zeg je dan iets als nougoed Wim, hartstikke fijn dat je hier ligt te zweten onder onze nokbalken en we zien dat je honger hebt gekregen van al dat beulenwerk en dat je blauwwitte tupperwarebakje helemaal volgesjenkt is met casinowit, maar zou je die boterhammetjes mee willen nemen? Naar buiten? Weten wij veel, lekker naar je auto ofzo? 
Ja, zegt Wim, die mensen hebben alles gewoon het liefst op hun eigen manier he?

Ik ben zelf behoorlijk ongastvrij en daarom juist als de dood dat mensen daar ook iets van merken, waardoor ik áls er dan eens iemand over de vloer komt (Wim dus al twee keer deze week!) diegene zo veel mogelijk voor blijf schotelen en als hij dan toehapt overschakel op voorschotelen next level want ik heb ontdekt dat ongevraagd voorschotelen een veel betere tactiek is dan lafjes vragen of iemand misschien iets wil want dan zeggen ze neuh maar als ze zien dat je peperkoek met roomboter hebt gesmeerd dan pakken ze er zeker weten altijd wel eentje en als je daarna toast met humus neerzet dan nemen ze er ook zonder enige twijfel wat van net als van die brokken Ritter Sport met Trauben & Nüssen; je moet nooit fantasieloos de mogelijkheid van 'iets' aanbieden, je moet die eventuele mogelijkheid uit het plastic rukken en op een schotel gooien en duimdik beleggen met roomboter en suiker en er het liefst nog sterke drank of koffie naast zetten dus met een kop koffie in zijn witbestofte hand vertelt Wim me dat iedereen in zijn familie ging studeren behalve hij en dat zijn vader altijd zei dat het nooit iets met hem zou worden en dat zijn broer die 'De Universiteit' heeft gedaan nu al twee jaar werkloos thuis zit en dat hij, Wim, bijna nooit naar het graf van zijn vader gaat maar áls hij er dan is dat hij dan zegt - ja heus niet dat hij denkt dat 'ie ouwe hem hoort hoor, maar je weet het nooit niet he - dat hij dan altijd even omhoog kijkt en zegt: kijk me dan staan hier pa, zie je die bus daar op het grind van de parkeerplaats? Zie je wienze naam d'r op zijkant staat? Inderdaad ja.