Iemand z'n matras kwijt?

Rembrandtpark, vanochtend 07:15.
Na ieder weekend is het park een beetje aangerand, maar dit heb ik nog nooit gezien.Servetjes, luiers, frisdrankflessen, kapotte tuinstoelen, hele tuinstoelen, tijdschriften, driezitsbanken, vuilniszakken, papieren bordjes, plastic bordjes, lampionnen, vlaggetjes, matrassen, gekleurde plastic bekertjes, kots, barbecues, een rotanstoel, zitkussens, kippenbotjes, bierblikjes, glaswerk, confetti en zeker weten nog heel veel meer oh ja hondendrollen natuurlijk maar die liggen er ook op doordeweekse dagen in de regen. Alles van dit bovenstaande niet eens in meervoud maar in veelvoud. Behalve die rotanstoel, die was alleen.

Op het grasveld bij de vijver kom ik een meneer van de gemeentereiniging tegen.
“Wat een klerebende zeg!”
“Je hebt geen idee, meid!” Ogenschijnlijk vrolijk grijpt hij twee keer met zijn prikstok naast een bierdopje voor hij het in zijn voorgevormde vuilniszak laat vallen.

Een paar uur later loop ik er weer. Het veld heeft nu die clichézomergeur van versgemaaid gras en clichés zijn niet voor niks vaak zo te gek, die geur is altijd een kleine injectie instantgeluk en alles is plots ook weer fris en schoon.

Zonder mensen als deze meneer in zijn oranje hesje dat eigenlijk in goud moet worden gegoten zou het geen doorkomen zijn op onze grasvelden en straten en paden en trottoirs want alleen een Volkskrantje blijft bijvoorbeeld al zes maanden liggen voor het is afgebroken en een sigarettenpeuk twee hele jaren en een flesje Spa blauw al bijna tien jaar en kauwgompjes mits die niet door vogels worden aangezien voor broodkruimels blijven evenveel jaar liggen als het een pasgeboren baby gaat kosten om uiteindelijk alle opleidingen tot en met het hoger beroepsonderwijs af te ronden en zo’n heldergoen bierflesje: een miljoen jaar. Eén miljoen jaar. Kan het erger dan één miljoen jaar? Ja, nooit is erger dan één miljoen jaar en dat is precies wanneer een blikje wordt afgebroken.

Gelukkig is het beter gesteld met alle kots die men wegslingert, dat weet ik omdat ik me aan het begin van dit weekend een hoedje schrok toen Takkie vrolijk likkebaardend op zo’n plas af rende en ik de volgende ochtend - nog geen acht uur later - met een grote boog om die plek heen wilde lopen en ondanks mezelf tóch moest kijken en zo ontdekte dat die dikke vette plas brokkelkots he-le-maal verdwenen was; er was niet eens meer een donkere vlek of contour van te zien, alles compleet schoongelikt en weggepikt door respectievelijk honden en vogels die vervolgens waarschijnlijk keihard hebben lopen trippen op de MDMA die erin zat. De meeste kots (en mensenpoep) in parken zit namelijk tjokvol drugs en dierenartsen krijgen in de zomer steeds meer spacende honden die aan het infuus hun roes moeten uitslapen en die honden hebben nog geluk dat ze niet dood zijn en van vogels is dat naar mijn weten nooit bijgehouden maar het zal niet per se leuk zijn om heroïnepoep te eten en vervolgens nog naar huis te moeten VLIEGEN.

Anyway, hoe meer vrolijke feestjes hoe beter en ik snap natuurlijk dat je dan je hele tuinset of zelfs bedsituatie mee moet brengen maar dan kun je die spullen toch ook wel weer gewoon mee naar huis nemen? Want stel je even voor dat die mannen in hun oranje (wat eigenlijk goud zou moeten zijn) hesjes niet elke dag de zooi achter onze kontjes wegharkten dan zouden die witplastic tuinstoelen er over dertig jaar nog staan en ik mag lijen dat ze dan toch eindelijk wel een keer uit de mode zijn.