de piemel van de bakker

Wil je mode of roddel? 
Goed nieuws uit Syrië, denk ik. Maakt niet uit, zeg ik en de kapster geeft me een Mijn Vriendin en een Vogue.
Zwart of Vruchten?
Vruchten, zeg ik en krijg aardbeienthee die naar rode zure matjes ruikt, maar dan knusser.
Terwijl ik alles lees over de Toscaanse bruiloft van Lieke van Lexmond die eerst een citroenjurkje droeg en toen een stijlvol partyjurkje en toen dé witte droomjurk, wat stiekem heerlijk is om te lezen na de constante stroom afschuwelijke berichten uit Aleppo waarbij ik berekende of ik beter een schamele vijf euro kon overmaken aan ieder goed doel of gewoon honderd aan één enkele en zelfs daar niet uitkwam - glipt mijn kapster de kast in om spullen te pakken en daar gilt ze JIJ OOK HIER als ze tegen de eigenaar van de kapsalon opbotst.
Blijven fluiten jongens! roept de klant naast me. 
Watte? roept de eigenaar vanuit de kast.
Dat zei m’n moeder altijd als ze ons niet kon zien. Blijven fluiten!
Nou dan weet jouw moeder niet wat je fluitend allemaal kan doen!
En de hele kapsalon gillen van plezier. 
En de eigenaar kondigt luidkeels aan dat hij uit de kast gaat komen. Komtie hè.
Kijk gewoon wat vaker naar de piemel van de bakker, zegt de klant naast mij.
Watte?
Kijk gewoon wat vaker naar de spiegel van de kapper!
Gillen.
Let Me Be Free van 2 Brothers on the 4th Floor schalt door de zaak en het is totaal vervreemdend om 2 Brothers on the 4th Floor te horen met tegelijkertijd het woord wapenstilstand in je hoofd, om met 2 Brothers on the 4th Floor over het geluidssysteem in een gezellige kapsalon aan de hel in Aleppo te denken, ik heb me niet vaak zo’n harteloze hufter gevoeld met een kopje aardbeienthee.
Ging jij nou ook naar De Toppers? vraagt de eigenaar. 
Neeeeeeeeeee zegt mijn kapster en de eigenaar zegt dat hij toch ook niet kan weten wat zij dan wel mooi vindt, hij weet enkelt dat ze geen rooie vriend moet.
Ja klopt zegt mijn kapster ik moet geen rooie vriend meer. 
Maar dan blondeer je ‘m toch stiekem? roept de klant naast mij en hee zijn jullie al bij de Primark geweest? En jij? Hij kijkt mij aan in de spiegel.
Ik opper voorzichtig kinderarbeid voor zover je in een kapsalon voorzichtig kinderarbeid kunt opperen maar er wordt me verzekerd dat dat inmiddels teruggedraaid is en dat ze gewoon kleine winstmarges hebben je weet niet wat je meemaakt ik had een tas vol spullen die was niet te tossen en dat voor maar vijftig euro kom maar even mee naar de wasbakken zegt mijn kapster en deze kapsalon heeft daar dus kussentjes waardoor je prinsheerlijk ligt in plaats van met een geknakte nek over de koude rand van de wasbak een hoofdmassage moet proberen te doorstaan terwijl je schuldgevoel beestachtige proporties aanneemt vanwege het feit dat je het in je kop haalt een hoofdmassage als ongemak te ervaren terwijl… er is geen enkele manier om als buitenstaander met een humanitaire ramp om te gaan. Niemand heeft er iets aan als we niet allemaal doorgaan met ons eigen leven, maar helemáál niemand heeft er iets aan als we wel gewoon doorgaan met ons eigen leven en ik weet dus nooit of ik mijn ogen open moet laten bij die spoelbakken of dicht en ze geeft werkelijk een fantastische hoofdmassage dus ik sluit ze en open ze meteen weer als de eigenaar ‘ik zit even hier’ roept en naar het toilet wijst. Mijn kapster roept ‘ok Robbie’ naar haar baas en tegen mij zachtjes ja want hij kan het nooit met de deur op slot.
En dan vertelt ze over haar kanarie, die zo dik is dat ‘ie niet meer kan vliegen. Die heb ik per ongeluk een beetje vetgemest, feitelijk is het een spekkie op een stokkie.
Wat eet ‘ie dan allemaal?
Zaad. En van mijn jongens krijgt ‘ie pepernoten en alles. Laatst was ‘ie uit z’n kooi ontsnapt maar ik hoefde ‘m niet eens te zoeken want hij was één meter in de richting van de koelkast alweer neergestort hoe vind je je haar het is mooi zo hè?