Pannetje water

Dat je een brief krijgt van de gemeente waarin staat dat de hoofdkraan tussen 09:00 en 16:00 wordt afgesloten en dat het daarom handig is om wat pannetjes water klaar te zetten mocht je het nodig hebben en dat je nog denkt sjonge wat bemoederend dat kunnen de mensen toch zelf ook wel bedenken en hoezo pan-ne-tjes hahaha en dat je die brief schuin omhoog tegen de printer neerzet als reminder aan de ophanden zijnde dag zonder water en dat die brief al ruim een week van tevoren bezorgd werd zodat je inmiddels dusdanig aan die schuin tegen de printer staande herinnering gewend bent geraakt dat je hem niet meer herkent als herinnering sterker nog hem niet eens meer zíet en lekker gaat hardlopen en het laatste stukje zelfs even je persoonlijke record breekt omdat je zo ongelooflijk veel zin hebt in koffie en écht hard gaat de laatste paar honderd meter allebassies hard zoals ze in de Achterhoek zouden zeggen of misschien zelfs allejekes hard en tevreden en zwetend thuiskomt en alvast de douche aan draait terwijl je je traininspak uitdoet en de douche aan draait en de douche aan draait en oooooooooh neeeeeeeeeeeeneeneeneeneeneeeee en naar de keuken loopt en daar de kraan open draait kraan open draait kraan open draait en panisch naar het waterreservoir van de Nespresso kijkt en naar de cupjes die als je je neus er tegenaan drukt al echt naar verse koffie ruiken en dat je in een staat van allertotaalste wanhoop het huis afstruint naar restjes water zoals je ook weleens deed naar sigarettenpeukjes toen je net gestopt was en vloekt op al die kloterige kamerplanten die zo blij rechtop staan van al het water dat je ze gisteravond nog hebt gegeven en denkt aan de handvatten van de sporttoestellen in het park en wie daar allemaal nog meer aan hebben gezeten en wat zij met hun handen hebben uitgespookt voordat ze gingen sporten en wat dat nu betekent voor het arsenaal aan bacteriën dat inmiddels op je eigen handen woekert en dat de schrale opbrengst van de strooptocht in huis 0,3 liter water uit de waterkoker is, een restje nog beneden de minimumstreep op het waterreservoir van de Nespresso, de hondenbak en een half gevuld en voor normale omstandigheden veel te oud petflesje waarvan je de inhoudt normaal gesproken in één van die kloteplanten zou plenzen maar het op dit moment als het enige overgebleven babytje van een uitstervend hondenras naar de keuken draagt en daar voor de onmogelijke taak staat om te beslissen of de juiste bestemming van deze waterkliekjes een tweesecondendouche wordt of een kopje koffie en tot de conclusie komt dat je deze karige watervoorraad zelfs nog moet halveren omdat je het niet over je hart kunt verkrijgen de hondenbak te plunderen want het is vandaag per slot van rekening een speciale dag voor diertjes verdomme.