Tyrone

Normaal gesproken is het antwoord een simpele ja of nee wanneer je vraagt of je met de hond een etablissement binnen mag maar bij de Kruidvat zegt het dichtst bij de deur staande Kruidvatmeisje ja, maar: alleen als je hem optilt. Takkie is gelukkig geen Dobermann maar gewoon een vies goor minivuilnisbakje dus die kun je er prima bij hebben over de arm wanneer je met de andere allerhande cosmetica verzamelt. Ik ben bij de Kruidvat voor deodorant en oordopjes, twee dingen die je ook prima bij de supermarkt kunt kopen ware het niet dat er van het idee deodorant zodra ik ook maar over de deurmat van een supermarkt stap nooit meer overblijft dan een echo van iets wat ik ooit nodig had, een kwijnende echo die ik meestal bevredig met een oh ja tandpasta! en dat ik dan bij thuiskomst drie tandpasta’s in de voorraadkast zie staan en denk nee deodorant natuurlijk sukkel! Dus eerst cover ik mijn deodoranttekort met twee Nivea’s die je lekker makkelijk in één hand kunt klemmen terwijl je in de andere een hond hebt en vervolgens pak ik twee doosjes oordoppen van de onderste plank uit het geneesmiddelenschap en onderwijl ruikt Takkie de goede nachtrustthee op de derde plank waar ze natuurlijk even aan moet likken zo gaan die dingen maakt niet uit ik ben al lang blij dat ik mijn levensreddende oordopjes straks eindelijk weer in huis heb en op weg naar de kassa zie ik dat alles van Dr. van der Hoog twee halen één betalen is dus ik neem ook nog twee honingmaskertjes mee; al mijn boodschappen zijn in tweetallen vandaag en in zulk soort constateringen schep ik altijd een buitensporig groot genoegen, net als wanneer ik bij de Albert Heijn per ongeluk alleen maar harde boodschappen in mijn mandje heb (dus geen enkel artikel zachter dan een Granny Smith of een pondspak Venco). 

Oh!

Daar haal ik echt vreugde uit in mijn leven. 

Dus met twee Nivea’s, twee doosjes Ohropax en twee honingmaskers van Dr. van der Hoog in mijn hand (en slechts één Takkie over de andere) ga ik op zoek naar nóg een duo om te kopen want iets anders waar ik ook al zo vrolijk van word is kopen. En vaak als ik eenmaal aan het kopen ben geslagen wil ik heel hard doorkopen, alleen nog maar meer kopen, een mechanisme dat ook geldt voor eten. En drinken en alle andere dingen die je in je mond kunt stoppen zoals sigaretten en handenvol pure chocoladehagelslag oh ja dat is ook eten natuurlijk eten eten eten en net op het moment dat ik twee potjes nagellak in de zoveelste schakering van het oranjerood waar ik zo van houd wil pakken ziet Takkie iets of iemand bij de uitgang waar ze overduidelijk direct naartoe moet dus ze probeert alvast te gaan rennen terwijl ze nog over mijn arm hangt met haar hoofd over mijn schouder, gestut door de andere arm die beladen is met twee Nivea’s, twee doosjes Ohropax en twee honingmaskertjes van dr. Van der Hoog en omdat ik met mijn vrije hand bijna bij de flesjes nagellak ben als Takkie grip krijgt om vaart te maken valt allereerst een van de doosjes Ohropax met zo’n typisch hardplastic-op-tegel-geluid op de grond, een geluid dat direct overstemd wordt door zeker twaalf flesjes nagellak die met een keihard-glas-op-tegel-geluid neerkletteren en Takkie maakt van het gekletter gebruik om naar de uitgang te sprinten en ik hoor heel lang alleen maar mijn eigen gedachte, het is er inderdaad maar één namelijk een langgerekt neeeeeeeeeeeeeee en dan kut! en dat zeg ik volgens mij hardop kut kut KUT Takkie kom hier! dus ik ren met nog slechts één flesje nagellak in mijn hand achter Takkie aan naar buiten en dan wordt al het door mij veroorzaakte lawaai overstemd door het winkelalarm dat afgaat en goddank heeft Takkie iets op de stoep gezien in plaats van aan de overkant van de trambaan en ik til haar op zodat ik weer naar binnen kan om de troep op te ruimen en het alarm gaat opnieuw af, alsof nog niet iedere afzonderlijke klant mij op dat moment al aankijkt en tot mijn verbazing blijkt geen enkele van de potjes nagellak gebroken te zijn wat ik stiekem jammer vind want wat moet dat een prachtig gezicht zijn, die oranjerode klodders zo op die witbetegelde voordeeldrogistvloer, maar zoiets kan ik altijd thuis nog een keer proberen op het graniet van de badkamer. Hier moet ik eerst opruimen en daar schiet een jongen me bij te hulp, hij ziet eruit als een Tyrone en hij zegt: ik weet wat jij nodig hebt. Wacht. 

En ik wacht, want hoe heerlijk is het wanneer mensen zoiets tegen je zeggen?

Hij loopt in de richting van de massage-olie en ik denk oh nee! nee! dit is niet zoals in een romcom waarin je tegelijkertijd bukt om iets wat gevallen is op te rapen en opkijkt en ketsboing verliefd bent en gelijk maar massage-olie gaat kopen maar gelukkig loopt hij door naar de….. oh. 

Naar de valeriaantabletten dus en ik vraag me af of ik er echt bijloop als een maniak en dan bukt hij bij de waxstrips en ik denk oh nee oh nee oh nee die ene haar op mijn kin is weer terug maar precies voor de waxstrips staat ook een leeg mandje op de grond en Tyrone houdt hoffelijk het mandje voor me omhoog zodat ik mijn boodschappen erin kan leggen, uit schuldgevoel voor de overlast gooi ik alle twaalf schakeringen oranjerode nagellak er ook maar bij om straks lekker ergens op een tegelvloer stuk te smijten en ik bedank hem en wil het mandje van hem overnemen en hij zegt nee ik help jou en hij loopt helemaal mee naar de kassa waar hij mij en mijn mandje veilig aflevert en ik aan de caissière vraag of ik Takkie nu wel even neer mag zetten om te kunnen pinnen en zij zegt ja hoor honden zijn hier geen enkel probleem en als ik die twaalf verbijsterend dure flesjes nagellak afreken voelt die hond zeer zeker wél als een probleem en ik groet de caissière en Tyrone, die één True Spirit Gezichtsreinigingsspons en een doosje Ferrero Rocher op de balie legt waardoor ik echt alles op alles moet zetten om hem níet te gaan schaduwen om te zien waar hij met die artikelen naartoe gaat.